روشهای پایدار سازی شیمیایی علی رغم تأثیر نسبی خوب چندان متداول نیستند. موادشیمیایی متعددی برای پایدارسازی بررسی شده اند نظیر: اسید استیك ، دی اكسید سولفور ، سولفید هیدروژن و .... 

  ازبین موادی كه استفاده از آنها  در صنایع غذایی متداول است ، نظیر گاز دی اكسید گوگرد (SO2 ) ، سولفیتهای سدیم و پتاسیم (دارای جزئ فعال  SO3 ) ، بی سولفیتها( دارای جزئ فعال  HSO3 ) و متا بی سولفیتها ( دارای جزئ فعال  S2O5 )  ماده اخیر در پایدارسازی سبوس برنج به وفور مورد استفاده و بررسی قرار گرفته است . استفاده از 2 درصد وزنی سدیم متا بی سولفیت از افزایش اسید چرب به میزان قابل توجهی باز داری می كند .

مخلوط سبوس و سدیم بی سولفیت كه در كیسه های كنفی ویا ظروف در بسته نگهداری شود پاسخ خوبی داده اند . به عنوان مثال در بسته های 250 كیلویی از مخلوط فوق كه به مدت 30 روز در كیسه های كنفی نگهداری شوند عدد اسیدی 2/2 محفوظ می ماند .

تركیبات بسیار زیاد دیگری با شرایط مختلف نگهداری مورد استفاده قرار گرفته اند كه بیان تمام موارد در این مجال نمی گنجد .

 

نوشته شده در تاریخ سه شنبه 22 دی 1388    | توسط: محمد آریانا    |    |
نظرات()